Pierce-Arrow

Założenie

Pierce-Arrow Motor Car Company została założona w 1901 roku w Buffalo, stanie Nowy Jork (USA), choć jej korzenie sięgają jeszcze dalej – do firmy George N. Pierce Company, działającej już od lat 60. XIX wieku jako producent... pułapek na ptaki i rowerów. W 1901 roku firma zaprezentowała swój pierwszy samochód i od razu postawiła na segment luksusu i technicznej doskonałości.

W 1908 roku firma przyjęła nazwę Pierce-Arrow, a już w latach 1910–1930 była uznawana za jedną z najbardziej prestiżowych amerykańskich marek, rywalizując z Packardem, Duesenbergiem i Cadillakiem.

Symbolika

Logo Pierce-Arrow często występowało jako:

• strzała przebijająca nazwę marki lub stylizowany napis,
• a najbardziej charakterystycznym symbolem była figurka na masce – strzelec z łukiem (ang. The Archer), który zastąpił popularnego wówczas motyla czy skrzydlate koła.

Ta figurka to dziś jeden z najbardziej rozpoznawalnych emblematów luksusu epoki art déco – strzelec uosabiał precyzję, siłę i celność inżynierii.

Aktualnie

Produkcja samochodów Pierce-Arrow zakończyła się w 1938 roku, po wielu próbach ratowania firmy podczas Wielkiego Kryzysu:

• marka należała przez chwilę do Studebakera (od 1928), ale nie udało się utrzymać jej rentowności,
• mimo prób modernizacji, zbyt wysoka cena i elitarność sprawiły, że nie mogła konkurować z tańszymi i masowo produkowanymi autami.

Dziś:

• Pierce-Arrow to symbol luksusu amerykańskiej motoryzacji sprzed II wojny światowej,
• auta marki były używane przez prezydentów USA, arystokrację i elitę finansową,
• na aukcjach klasyków modele Pierce-Arrow osiągają sześciocyfrowe sumy, zwłaszcza limuzyny i roadstery z lat 20. i 30.

Nie istnieją żadne plany reaktywacji marki, ale jej dziedzictwo przetrwało w muzeach i prywatnych kolekcjach, jako świadectwo epoki, w której samochód był równie ważny jak dom czy portret olejny – osobisty wyraz statusu i stylu życia.